Vader

Huilen, huilen en nog eens huilen, en dan is er ook nog een baby die aandacht nodig heeft. Vandaag heb ik de ene huilbui na de andere, emoties schieten als lasers door mijn hoofd. ‘Geluk’ komt van links, ‘opluchting’ dwars door het midden en rechts begint een stroboscoop te knipperen, eerst traag maar langzamerhand is er niet meer aan te ontsnappen: verdriet. Aaaauwww! Ik ga met m’n gedachte over m’n lichaam en voel de ene fik na de andere, het is nu Dag 5 en er is geen drie uur geweest dat ik aan een stuk heb geslapen, zoals iedere nieuwe ouder dat besef ik. Zorg voor mijn vrouw, die na een zware bevalling mijn hulp en steun goed kan gebruiken heeft blinde prioriteit. Ik heb mij gefocust op haar en m’n dochter en heb mij een paar keer gerealiseerd dat ik niet voelde dat ik pijn had. Aaaaaauww! Aaaauw. Ondertussen heeft de adrenaline mijn lichaam verlaten en heeft de laserhow vrij spel. Ik ben er weer voor gegaan zoals ik dat deed als student en zoals ik dat deed als stagiar. Gaaan, gaaan, gaan. Leef, leef, leef nu het kan. Ik neem op de koop toe dat ik de man met de hamer onvermijdelijk tegenkom. Dit is nou eenmaal wie ik ben. Ik probeer de laatste jaren hulp te vragen en te aanvaarden om de consequenties van mijn levenshouding te managen. Ik snap dat dit moeilijk is voor mijn omgeving om te begrijpen, helemaal omdat mij aan te zien is dat ik te veel van mijn lijf vraag. Dat ik ben zoals ik ben betekent volgens mij niet dat het zo hoeft te zijn, oftewel; ik kan veranderen. De grootste motivatie om te veranderen is woensdag mijn leven binnengetreden, Elena, niet alleen je naam is mooi. Ik houd voor altijd van jou en zal alles voor je geven. En ik ben het aan jou verplicht om goed voor mezelf te zorgen, het goede voorbeeld te geven en te laten zien dat geholpen worden geen teken van zwakte is. Zo te lezen voel ik me al een echte vader; m’n eigen hersenspinsel verpakken in een levensles, jááhá pap nou weten we het wel. Die levenshouding hè, die heeft mij ook zo veel gebracht: mee kunnen doen met m’n peers, ervaren hoe het is om even van de wereld te zijn, weten hoe het voelt om alles te hebben gegeven. De basis is goed, de selectie is breed genoeg en de steun van het thuispubliek is fantastisch.

Elena

Het beste aan mij
Dat ben jij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s