Geluk Dwing Je Af, drie weken later

We zijn drie weken na het laatste infuus en ik zit op de bank. ik voel me goed, ik ben net gebeld door een medewerker van een niet nader te noemen bedrijf dat ik op gesprek mag komen voor de sollicitatie voor een niet nader te noemen functie. Euforisch geef ik Indy een knuffel en dan gebeurt het, indy draait zich om kijkt me aan. Hij zegt met een zware stem “GUhFeliciteeerd”. Ik word wakker uit m’n droom. Ik voel dat mijn benen zwaar zijn, ik bedenk me dat ik gisteren misschien te veel heb gedaan. Niets ernstigs dit is een bekend gevoel. Het is tijd om op te staan, ik doe de gordijnen open, hoor de vogeltjes zingen en zie hoe de tuin zich heeft versierd om de vlinders te verleiden. Wie had kunnen voorvoelen dat ik zo snel, zo goed, zou toeven? Zeven á acht stuks groente/fruit per dag geduremde de eerste week hebben er met hun vitamientjes aan bijgedragen dat ik deze week voor het eerst weer heb gewerkt. Ok, ik ben dus erg happy en heb vertrouwen in de toekomst, maar met de kennis van de voorgaande behandeling in mijn achterhoofd, vind ik het wijs om even stil te staan bij de mogelijkheid dat dit niet mijn eigen gedachten zijn. Dat mijn plezier komt uit een bron van de farmaceut vind ik onwaarschinlijk en moeilijk te rijmen met de controle die ik over m’n gedachten ervaar. Aan deze onzekerheid is naar mijn idee weinig te doen, de ervaring zal het leren. Maar zoals ik al schreef: ik heb vertrouwen in de toekomst en voorzie dat ik goede jaren tegemoet ga, geluk dwing je immers af.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s